Αποσπάσματα από ομιλία του Νίκου Σοφιανού, σε εκδήλωση για την Τεχνική Εκπαίδευση στη Θεσσαλονίκη

Αποσπάσματα από ομιλία του Νίκου Σοφιανού, σε εκδήλωση για την Τεχνική Εκπαίδευση στη Θεσσαλονίκη

Εχουμε διανύσει ήδη ένα μεγάλο κομμάτι της σχολικής και ακαδημαϊκής χρονιάς και τα παιδιά της λαϊκής οικογένειας που σπουδάζουν σε ΕΠΑΛ, σε ΙΕΚ, σε ΤΕΙ αντιμετωπίζουν ένα «βουνό» από προβλήματα.

Χιλιάδες χαμένες ώρες, εκατοντάδες οι ελλείψεις σε εκπαιδευτικούς, τα παιδιά δεν μπορούν καν να βρουν την ειδικότητα που θέλουν σε ΕΠΑΛ, καθώς φαίνεται ότι το υπουργείο θέλει να μαζέψει την πίτα της επαγγελματικής εκπαίδευσης για να μπορεί να παρεμβαίνει καλύτερα το κεφάλαιο.

Στα ΙΕΚ οι σπουδαστές χρυσοπληρώνουν για αναλώσιμα, εργαλεία, κάνουν μαθήματα σε διαδρόμους, λείπουν και από αυτά καθηγητές. Η πρακτική άσκηση γίνεται σε άσχετες ειδικότητες, τα εργαστήρια -αν υπάρχουν- είναι χρόνια πίσω από τις εξελίξεις στην τεχνολογία.

Η ίδια κατάσταση και στα ΤΕΙ. Με λίστες αναμονής για τα εργαστήρια και τους σπουδαστές να πετιούνται από αυτά και έτσι να καθυστερούν να πάρουν το πτυχίο τους αλλά, κατά τα άλλα, την κυβέρνηση την έπιασε ο πόνος για τους «αιώνιους φοιτητές». Να μην υπάρχουν καθηγητές για να γίνεται απλά και μόνο το αυτονόητο, το μάθημα.

Τα προβλήματα είναι πια γνωστά και δεν έχει νόημα να περιγράφεις μια κατάσταση. Το θέμα είναι ποια είναι η αιτία αυτής της κατάστασης και κυρίως πώς θα βγούμε από αυτή την κρίση, ποια είναι η θέση του ΚΚΕ. Να μιλήσουμε, λοιπόν, για αυτό που γράφει και ο τίτλος της σημερινής εκδήλωσης, για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης της Τεχνικής Εκπαίδευσης, την πρόταση του ΚΚΕ. Γιατί η Τεχνική Εκπαίδευση όσο κινείται με κίνητρο το κέρδος μόνο δεινά φέρνει για το λαό και τα παιδιά του.

 

Μια πρώτη προσέγγιση για τις προωθούμενες αλλαγές στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση

Σταθερά στη ρότα της ίδιας αντιδραστικής εκπαιδευτικής πολιτικής

 

Το υπουργείο Παιδείας, μετά τις αναδιαρθρώσεις στα ΑΕΙ, που έδεσαν στην κυριολεξία τα πανεπιστήμια με τις επιχειρήσεις, και τις μεγάλες αλλαγές στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (ΔΕ) με το «νέο» Λύκειο και την Τράπεζα «Θυμάτων», όπως πετυχημένα την ονομάζουν οι μαθητές στις κινητοποιήσεις τους, καταπιάνεται πλέον με την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση (ΠΕ).

Δεν είναι πρώτη φορά που γίνεται κάτι τέτοιο. Μπορεί να μην έχει ψηφιστεί εδώ και χρόνια «νόμος - πλαίσιο» για το Νηπιαγωγείο και το Δημοτικό, ωστόσο μέσα από εγκυκλίους, αλλαγές στα αναλυτικά προγράμματα σπουδών, στα ωρολόγια προγράμματα, στα σχολικά βιβλία, η Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση - όπως και όλες οι βαθμίδες - βρίσκεται συνεχώς σε έλεγχο και τροποποιήσεις με ζητούμενο: Να επιταχυνθεί η τάση διαφοροποίησης στα σχολεία, να προσαρμοστεί η ΠΕ πιο αποτελεσματικά στις κεντρικές κατευθύνσεις που προκύπτουν από τα ντοκουμέντα της Ευρωπαϊκής Ενωσης, του ΟΟΣΑ, κ.ά.

Εκπαιδευτικοί και γονείς έχουν ήδη πείρα

Μία πρώτη ανάγνωση του Νόμου για τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση

Συντριπτικό χτύπημα στη μόρφωση των παιδιών του λαού μας

«Υπάρχει σύγκλιση μεταξύ των κρατών - μελών ως προς την ανάγκη μιας μεγαλύτερης συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα στα συστήματα εκπαίδευσης και/ή επαγγελματικής κατάρτισης και στη διαμόρφωση των πολιτικών εκπαίδευσης για να ληφθούν υπόψη οι ανάγκες της αγοράς και οι τοπικές συνθήκες, με τη μορφή π.χ. της ενθάρρυνσης της συνεργασίας των επιχειρήσεων με τα συστήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης και την ενσωμάτωση της συνεχούς κατάρτισης από τις επιχειρήσεις στα στρατηγικά τους σχέδια. Μεταξύ των συγκεκριμένων βελτιώσεων των συστημάτων κατάρτισης έγιναν και οι ακόλουθες προτάσεις: - Η μετάβαση από το εκπαιδευτικό σύστημα στην εργασία θα πρέπει να διευκολυνθεί μέσω μιας πρακτικότερης κατάρτισης και μαθητείας και εξασφαλίζοντας ένα υψηλότερο κατώτερο επίπεδο πριν από την αποχώρηση από τα εκπαιδευτικά συστήματα».

«Η Λευκή Βίβλος» (Κεφ. 7 Προσαρμογή των συστημάτων εκπαίδευσης και επαγγελματικής κατάρτισης) - Ειδική Εκδοση του «Ριζοσπάστη», 1994.

ΕΝΙΑΙΟ ΔΩΔΕΚΑΧΡΟΝΟ ΒΑΣΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ Η πρόταση του ΠΑΜΕ για το σύγχρονο λαϊκό σχολείο

Οι μεγάλοι αγώνες των τελευταίων χρόνων αποκάλυψαν πλατειά στην κοινωνία το αποκρουστικό πρόσωπο της «εκπαιδευτικής κοσμογονίας», τη σαπίλα και την ταξική σκοπιμότητα που κρύβεται πίσω από τα μεγάλα λόγια για εκσυγχρονισμό και παιδεία ανοιχτών οριζόντων. Οι νέοι άνθρωποι διατράνωσαν την αντίθεσή τους στους νόμους 2525/97 και 2640/98, απαιτώντας την αποσύνδεση του λυκείου από το σύστημα εισαγωγής και την κατάργηση των ΤΕΕ, διεκδικώντας για όλους καλύτερη μόρφωση από τους πατεράδες και τους παππούδες τους. Αναδείχτηκε, στον ένα ή στον άλλο βαθμό, η ανάγκη για ενιαίο δωδεκάχρονο υποχρεωτικό σχολείο, πριν από οποιαδήποτε διαδικασία επιλογής για την Ανώτατη εκπαίδευση ή επαγγελματικής ειδίκευσης. Η ΔΕΕ θεωρεί ότι η υιοθέτηση και η διεκδίκηση του παραπάνω αιτήματος από το κίνημα παιδείας είναι απαραίτητη  για την ουσιαστική τοποθέτηση και ριζική αντιμετώπιση του εκπαιδευτικού προβλήματος, ώστε να μη δίνονται μάχες οπισθοφυλακής. Στο στόχο αυτό κατευθύνουν  οι γενικότερες παιδαγωγικές αρχές, που χαρακτηρίζουν την παράταξή  μας: η θέση μας για τη μόρφωση ως κοινωνική υποχρέωση και δικαίωμα, η απαίτηση για ισότητα όλων στη συμμετοχή στα υλικά και πνευματικά αγαθά, για κοινωνική αξιοποίηση όλων των ικανοτήτων και δυνατοτήτων που υπάρχουν σε κάθε μέλος της κοινωνίας, και πάνω απ’ όλα η συνειδητοποίηση ότι η εκπαίδευση, όπως κάθε κοινωνική λειτουργία, είναι αναπόσπαστη από τη γενικότερη πάλη των κοινωνικών τάξεων.

Ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο: Απάντηση στην κρίση του αστικού σχολείου... και τις αντιδραστικές μεταμορφώσεις του

Ενα σχολείο για την ολόπλευρη ανάπτυξη των νέων ανθρώπων

Το Ενιαίο Δωδεκάχρονο Βασικό Σχολείο αποβλέπει στη μόρφωση όλων των ανθρώπων, χωρίς ταξικούς φραγμούς και διακρίσεις, και δε διαφοροποιείται για να υπηρετήσει την ταξική επιλογή, τότε διαφέρει ριζικά και από το παραδοσιακό γενικό σχολείο και από το τεχνικοεπαγγελματικό, που αναπαράγουν τον ταξικό καταμερισμό εργασίας και την αντίθεση ανάμεσα στην πνευματική και χειρωνακτική εργασία. Απορρίπτουμε την αποσπασματική γνώση και την πρόωρη ειδίκευση, το διαχωρισμό θεωρίας και πράξης, της επιστήμης από την εφαρμογή της στη ζωή και την παραγωγή. Η μεγάλη ανάγκη της βασικής εκπαίδευσης στην εποχή μας είναι ένα σχολείο με πολυτεχνικό ορίζοντα, που δε θα αναπτύσσει μονομερώς μια ικανότητα των νέων για απασχόληση, αλλά όλες τις ικανότητές τους, θα μορφώνει πολύπλευρα την προσωπικότητά τους και θα διαπλάθει ανθρώπους ικανούς ν' αντιμετωπίσουν δημιουργικά την εργασία τους και τη ζωή τους, σε όποιο ή όποια επαγγέλματα μελλοντικά θα υπηρετήσουν.

Πλαίσιο Πάλης Π.Α.ΜΕ

Το πλαίσιο πάλης παρουσίασε το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο, με τη συμμετοχή εκπροσώπων της ΠΑΣΥ, της ΠΑΣΕΒΕ, του ΜΑΣ και της ΟΓΕ. Το πλαίσιο αυτό είναι όπλο στα χέρια της εργατικής τάξης και των συνδικάτων, των μικρομεσαίων αγροτών, των αυτοαπασχολούμενων, των σπουδαστών, των γυναικών, όπλο διεκδίκησης, συσπείρωσης και οργάνωσης των αγώνων. Μπροστά μάλιστα στην ολομέτωπη αντεργατική επίθεση, που κάθε μέρα οξύνεται και κατακρεουργεί τη ζωή των εργαζομένων, αποκτά επείγοντα χαρακτήρα η διεκδίκηση άμεσων μέτρων για την προστασία της ζωής των ανέργων, των εργατικών και λαϊκών οικογενειών στις πόλεις και τα χωριά. Τα μέτρα αυτά εξειδικεύονται κατά φύλο, ηλικία, κλάδο, περιοχή.