Αποσπάσματα από ομιλία του Νίκου Σοφιανού, σε εκδήλωση για την Τεχνική Εκπαίδευση στη Θεσσαλονίκη

Αποσπάσματα από ομιλία του Νίκου Σοφιανού, σε εκδήλωση για την Τεχνική Εκπαίδευση στη Θεσσαλονίκη

Εχουμε διανύσει ήδη ένα μεγάλο κομμάτι της σχολικής και ακαδημαϊκής χρονιάς και τα παιδιά της λαϊκής οικογένειας που σπουδάζουν σε ΕΠΑΛ, σε ΙΕΚ, σε ΤΕΙ αντιμετωπίζουν ένα «βουνό» από προβλήματα.

Χιλιάδες χαμένες ώρες, εκατοντάδες οι ελλείψεις σε εκπαιδευτικούς, τα παιδιά δεν μπορούν καν να βρουν την ειδικότητα που θέλουν σε ΕΠΑΛ, καθώς φαίνεται ότι το υπουργείο θέλει να μαζέψει την πίτα της επαγγελματικής εκπαίδευσης για να μπορεί να παρεμβαίνει καλύτερα το κεφάλαιο.

Στα ΙΕΚ οι σπουδαστές χρυσοπληρώνουν για αναλώσιμα, εργαλεία, κάνουν μαθήματα σε διαδρόμους, λείπουν και από αυτά καθηγητές. Η πρακτική άσκηση γίνεται σε άσχετες ειδικότητες, τα εργαστήρια -αν υπάρχουν- είναι χρόνια πίσω από τις εξελίξεις στην τεχνολογία.

Η ίδια κατάσταση και στα ΤΕΙ. Με λίστες αναμονής για τα εργαστήρια και τους σπουδαστές να πετιούνται από αυτά και έτσι να καθυστερούν να πάρουν το πτυχίο τους αλλά, κατά τα άλλα, την κυβέρνηση την έπιασε ο πόνος για τους «αιώνιους φοιτητές». Να μην υπάρχουν καθηγητές για να γίνεται απλά και μόνο το αυτονόητο, το μάθημα.

Τα προβλήματα είναι πια γνωστά και δεν έχει νόημα να περιγράφεις μια κατάσταση. Το θέμα είναι ποια είναι η αιτία αυτής της κατάστασης και κυρίως πώς θα βγούμε από αυτή την κρίση, ποια είναι η θέση του ΚΚΕ. Να μιλήσουμε, λοιπόν, για αυτό που γράφει και ο τίτλος της σημερινής εκδήλωσης, για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης της Τεχνικής Εκπαίδευσης, την πρόταση του ΚΚΕ. Γιατί η Τεχνική Εκπαίδευση όσο κινείται με κίνητρο το κέρδος μόνο δεινά φέρνει για το λαό και τα παιδιά του.

 

Μια πρώτη προσέγγιση για τις προωθούμενες αλλαγές στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση

Σταθερά στη ρότα της ίδιας αντιδραστικής εκπαιδευτικής πολιτικής

 

Το υπουργείο Παιδείας, μετά τις αναδιαρθρώσεις στα ΑΕΙ, που έδεσαν στην κυριολεξία τα πανεπιστήμια με τις επιχειρήσεις, και τις μεγάλες αλλαγές στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (ΔΕ) με το «νέο» Λύκειο και την Τράπεζα «Θυμάτων», όπως πετυχημένα την ονομάζουν οι μαθητές στις κινητοποιήσεις τους, καταπιάνεται πλέον με την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση (ΠΕ).

Δεν είναι πρώτη φορά που γίνεται κάτι τέτοιο. Μπορεί να μην έχει ψηφιστεί εδώ και χρόνια «νόμος - πλαίσιο» για το Νηπιαγωγείο και το Δημοτικό, ωστόσο μέσα από εγκυκλίους, αλλαγές στα αναλυτικά προγράμματα σπουδών, στα ωρολόγια προγράμματα, στα σχολικά βιβλία, η Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση - όπως και όλες οι βαθμίδες - βρίσκεται συνεχώς σε έλεγχο και τροποποιήσεις με ζητούμενο: Να επιταχυνθεί η τάση διαφοροποίησης στα σχολεία, να προσαρμοστεί η ΠΕ πιο αποτελεσματικά στις κεντρικές κατευθύνσεις που προκύπτουν από τα ντοκουμέντα της Ευρωπαϊκής Ενωσης, του ΟΟΣΑ, κ.ά.

Εκπαιδευτικοί και γονείς έχουν ήδη πείρα

Oι εργαζόμενοι στο δημόσιο τομέα, από το 2009 μέχρι το 2013, έχουν χάσει πάνω από πέντε μισθούς: 2 μισθούς έχασαν από τα επιδόματα Χριστουγέννων, Πάσχα και άδειας (13ος και 14ος μισθός), ένα μισθό από την περικοπή όλων των επιδομάτων, δυο μισθούς από τη μείωση του αφορολόγητου από 12.000 σε 5.000 ευρώ, ένα μισθό από τα έκτακτα χαράτσια, το 1% υπέρ του Ταμείου Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων, 2% υπέρ του ΕΚΑΣ, 1% έκτακτη εισφορά για όσους είχαν εισόδημα μέχρι 20.000 ευρώ και 2% για όσους είχαν εισόδημα πάνω από 20.000 ευρώ.

Ετσι εκφράζεται στην πραγματικότητα αυτό που λέει η κυβέρνηση «μείωση της λεγόμενης μισθολογικής δαπάνης» κατά 8,75 δισεκατομμύρια από το 2009 μέχρι το 2013, δηλαδή από 24,5 δισ., στα 15,7 δισ. Οι μειώσεις αυτές τσάκισαν και γονάτισαν κυριολεκτικά τον κόσμο. Κανείς δεν μπορεί να μιλάει σήμερα για ουσιαστική ανακούφιση όσων εργάζονται στο Δημόσιο, αν δεν προβάλει ως αίτημα την αποκατάσταση τουλάχιστον των εισοδημάτων στα επίπεδα του 2009. Αν δε διεκδικεί την ανάκληση όλων των απολύσεων που έγιναν, την κατάργηση της διαθεσιμότητας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, που προαλείφεται να κυβερνήσει, δε λέει κουβέντα για την αποκατάσταση των απωλειών που είχαν οι δημόσιοι υπάλληλοι. Στις εξαγγελίες του για τη Δημόσια Διοίκηση δεν είπε τίποτα για την αναπλήρωση των εισοδημάτων, ενώ από τις χιλιάδες απολύσεις δεσμεύτηκε να ανακαλέσει μόνο αυτές που κρίθηκαν αντισυνταγματικές. Κατά τα άλλα, υποσχέθηκε ένα κράτος λειτουργικό και ευέλικτο, όπως έκαναν προηγούμενα όλα τα αστικά κόμματα, όταν βρίσκονταν στον προθάλαμο της διακυβέρνησης.

Στην πραγματικότητα, είτε με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, είτε με κυβέρνηση ΝΔ, οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο θα συνεχίσουν να ζουν με μισθούς πείνας, αφού οι περικοπές που έγιναν την περασμένη πενταετία δεν είναι συνέπεια των μνημονίων, αλλά στρατηγική κατεύθυνση της ΕΕ. Μειώσεις στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων έγιναν και σε κράτη χωρίς μνημόνιο, όπως στη Γαλλία, στη Γερμανία και κυρίως στην Ιταλία.

Αυτά πρέπει να έχουν στο νου τους οι δημόσιοι υπάλληλοι πηγαίνοντας προς την κάλπη, για να μην μπορούν να τους κοροϊδεύουν παλιοί και νέοι σωτήρες, που θέλουν να υφαρπάξουν την ψήφο τους.

 

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Ριζοσπάστης"

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ! ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗ ΝΕΑ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΕΛΑΣΗ! Δεν αφήνουν τίποτα όρθιο στα κοινωνικοασφαλιστικά δικαιώματα!

Την Πέμπτη 4 Δεκέμβρη, συνδικάτα και εργαζόμενοι να προχωρήσουν σε παραστάσεις διαμαρτυρίας προς την κυβέρνηση, σε κυβερνητικά κτίρια.

Την Παρασκευή 5 Δεκέμβρη, πανελλαδική πανεξόρμηση παντού σε όλους τους κλάδους, σε όλους τους χώρους δουλειάς! Να μη μείνει εργαζόμενος ανενημέρωτος για το νέο σφαγιασμό που προετοιμάζεται.

Κυβέρνηση και ΕΕ κατασπαράζουν όποιο δικαίωμα έχει απομείνει από την Κοινωνική Ασφάλιση των εργαζόμενων και των συνταξιούχων για να στηρίξουν τους μεγαλοεπιχειρηματίες στην υγεία, στην ιδιωτική ασφάλιση, για να ενισχύσουν τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων. Σε τέτοια ανάπτυξη και ανάκαμψη αναφέρονται.  Οι αλλαγές που προετοιμάζουν θα είναι ακόμα πιο επώδυνες για τους εργαζόμενους σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, πλήττουν τις γυναίκες, τα νέα ζευγάρια, τους συνταξιούχους. Τα μέτρα αφορούν τους πάντες, δεν εξαιρούν κανέναν.

Κάθε σωματείο, κάθε συνταξιουχική οργάνωση, κάθε γυναικείος σύλλογος, κάθε σύλλογος νεολαίας να μπει μπροστά, να πάρει την ευθύνη και τη θέση του στον αγώνα.

Να μην επιτρέψουμε το σφαγιασμό των δικαιωμάτων μας!

Με τους αγώνες και τη συμμετοχή μας, είναι στο χέρι μας να τους εμποδίσουμε!

Η πρόσφατη πείρα και ο ρόλος των στελεχών εκπαίδευσης

Αφορμή για το παρακάτω άρθρο στάθηκε το εξής περιστατικό: Σε σεμινάριο Διευθυντών Σχολικών Μονάδων για την «αξιολόγηση», στο Περιστέρι, παρά το γεγονός ότι στο χώρο βρέθηκε αντιπροσωπεία του ΔΣ του Συλλόγου και κάλεσε τους διευθυντές να μην πάρουν μέρος, η πλειοψηφία τους μπήκε συνειδητά να παρακολουθήσει το σεμινάριο. Σημειώνουμε επίσης ότι η ΔΟΕ και οι Σύλλογοι Δασκάλων καλούν τους διευθυντές να μη συμμετέχουν σε διαδικασίες «αξιολόγησης», να αξιοποιούν την απεργία - αποχή που έχει ψηφίσει η ΑΔΕΔΥ γι' αυτές τις περιπτώσεις.

Στις σημερινές συνθήκες, λοιπόν, επιβάλλεται να μας απασχολήσει ιδιαίτερα ο ρόλος των στελεχών εκπαίδευσης στο «νέο σχολείο».

Η κυβέρνηση, όλο το προηγούμενο διάστημα, δούλεψε με σταθερότητα πάνω στις κατευθύνσεις των ιμπεριαλιστικών οργανισμών για το νέο αναβαθμισμένο ρόλο των στελεχών εκπαίδευσης στο πλαίσιο λειτουργίας του «νέου σχολείου».

Ενδεικτικά θυμίζουμε:

Α) Λέει ο ΟΟΣΑ στο δεύτερο παγκόσμιο φόρουμ του για την εκπαίδευση: «Η αποτελεσματική ηγεσία σε αυτόνομα σχολεία παρέχει καλύτερες ευκαιρίες για ποιοτική μάθηση για όλους, συμπεριλαμβανομένης της αναμέτρησης με την πρόκληση της διαφοροποίησης».

Β) Στο ίδιο μήκος κύματος και η Ευρωπαϊκή Ενωση όπου σε φόρουμ με τίτλο «Εκπαίδευση και Επιχειρήσεις» (2010) υποστηρίζει τα εξής: «Η συνεργασία σχολείων με επιχειρήσεις πέρα από οφέλη έχει και απαιτήσεις για τα σχολεία. Απαιτεί σχολική ηγεσία με όραμα που θα τοποθετεί το σχολείο στην καρδιά μιας ευρείας μαθησιακής κοινότητας, που θα καταλαβαίνει τα οφέλη από τη συνεργασία με τις επιχειρήσεις και που θα δουλεύει για να φέρει νέους συνεργάτες στη ζωή της σχολικής κοινότητας».

 

Πραξικοπηματική κίνηση από ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ στο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ

Το ότι δεν θα εφαρμόσουν απόφαση του 35ου Συνεδρίου της ΑΔΕΔΥ, ενάντια στο ίδιο το καταστατικό, δήλωσαν οι δυνάμεις του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού -ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ- στη συνεδρίαση του Γενικού Συμβουλίου της τριτοβάθμιας συνδικαλιστικής οργάνωσης.

Στην πρωτοφανή αυτή πραξικοπηματική κίνηση πήραν πολύτιμη βοήθεια και από τη «Δημοσιοϋπαλληλική Ανατροπή» (στηρίζεται κυρίως από δυνάμεις της πρώην ΠΑΣΚ - ΟΤΑ), που αποχώρησε «διακριτικά» από τη διαδικασία για να μην πάρει θέση.

Η απόφαση του Συνεδρίου όριζε, μεταξύ άλλων, να πραγματοποιηθεί καταστατικό συνέδριο το β' εξάμηνο του 2014 και διατύπωνε τη δέσμευση να προτείνει σε αυτό την αλλαγή του άρθρου 4 του καταστατικού, έτσι ώστε να αποκτήσουν το δικαίωμα εγγραφής στις δημοσιοϋπαλληλικές οργανώσεις όλοι οι εργαζόμενοι που εργάζονται στο Δημόσιο, ανεξάρτητα από εργασιακή σχέση και χρονικό διάστημα στην εργασία.

Κάλεσμα προς όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις

Εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο αντιπροσωπεύουμε εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους (άνεργους και συνταξιούχους μέλη μας). Εκφράζουμε την απαίτηση της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού μας και απαιτούμε να σταματήσει τώρα κάθε συζήτηση για το δικαίωμα της απεργίας και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες.

Η επιχειρηματολογία της μεγαλοεργοδοσίας και της συγκυβέρνησης σε ένα συμπέρασμα μας οδηγεί. Θέλουν να επιβάλλουν σιγή νεκροταφείου στο εργατικό κίνημα, να αλυσοδέσουν την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα ώστε να εφαρμόζουν χωρίς αναταράξεις, κοινωνικές αντιδράσεις στην αντεργατική αντιλαϊκή πολιτική και στην επιθετικότητα του κεφαλαίου που συνεχίζεται αμείωτα.

Είναι απαίτηση της μεγάλης εργοδοσίας η κατάργηση κάθε νομικού και συμβατικού εμποδίου, ο περιορισμός κάθε συνδικαλιστικού δικαιώματος με στόχο να απολύουν, να τρομοκρατούν κάθε εργαζόμενο που σηκώνει κεφάλι.

Είναι ενοχλητικός κάθε εργάτης, κάθε συνδικαλιστής, κάθε συνδικάτο που παλεύει και απαιτεί να μη ζουν οι εργάτες σαν σκλάβοι.

Διαισθάνονται ότι η όποια ανοχή – υπομονή των εργαζομένων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων έχει τα όριά της και ενεργούν και προληπτικά και τρομοκρατικά ετοιμάζοντας το έδαφος με νέο συνδικαλιστικό νόμο, ώστε να δυσκολέψουν ακόμα περισσότερο τη συνδικαλιστική δράση.

            Η επίθεση στο δικαίωμα της απεργίας και γενικότερα στη συνδικαλιστική δράση έρχεται χρόνια πίσω από όλες τις κυβερνήσεις που πέρασαν απ΄ αυτό τον τόπο. Το ταξικό εργατικό κίνημα αντιμετώπισε τις δυνάμεις του κεφαλαίου με φυλακίσεις, εξορίες, εκτελέσεις και ποτέ δεν παραιτήθηκε από την υπεράσπιση των κατακτήσεών του. Αντιμετώπισε τον κυβερνητικό εργοδοτικό συνδικαλισμό σε όλες του τις αποχρώσεις. Αντιμετώπισε και κατάργησε το νόμο Λάσκαρη, αποκάλυψε τις συνειδητές παραλείψεις του 1264 του ΠΑΣΟΚ (π.χ. εξαίρεση εφοπλιστών). Επέβαλε την κατάργηση του Άρθρου 4 του απεργοκτόνου Νόμου 1365/83. Αντιμετωπίσαμε και αποκαλύψαμε τι επιδίωκαν όλοι αυτοί που κόπτονται δήθεν για τη δουλειά των καταστημάτων και το κλείσιμο των δρόμων. Δεν είμαστε λοιπόν ούτε καινούργιοι, ούτε άπειροι. Ξέρουμε πολύ καλά γιατί κόπτονται.

            Η ευαισθησία τόσο των εργοδοτών όσο και της κυβέρνησης για τον τρόπο που αποφασίζονται οι απεργίες είναι υποκριτική και τούτο γιατί:

·                     Στη χαλυβουργία του Μάνεση που οι αποφάσεις για απεργία παίρνονταν με 80% και πάνω συμμετοχή, ρίξανε τα ΜΑΤ πάνω στους εργάτες.

·                     Στους ναυτεργάτες που η απόφαση για απεργία ήταν με συντριπτική πλειοψηφία μέσα στα καράβια, τους επιστράτευσαν.

·                     Στους εργαζόμενους στο Μετρό που με συντριπτική πλειοψηφία αποφάσισαν απεργία, τους επιστράτευσαν.

·                     Στους εκπαιδευτικούς που και εκεί με συντριπτική πλειοψηφία αποφάσισαν απεργία, τους επιστράτευσαν.

Είναι φανερό ότι ο στόχος τους είναι το δικαίωμα στην απεργία και όχι ο τρόπος που αποφασίζεται. Με βιομηχανία δικαστικών αποφάσεων βγαίνουν παράνομες η πλειοψηφία των απεργιακών κινητοποιήσεων.

            Επικαλούνται τις συνδικαλιστικές άδειες πρώτα από όλα για να στοχοποιήσουν συλλήβδην τα συνδικαλιστικά στελέχη – όπως λέει ο λαός κοντά στα ξερά καίγονται και τα χλωρά και δεύτερον για να δυσκολέψουν την επαφή των συνδικάτων με τα μέλη τους και τους άλλους εργαζόμενους. Ασφαλώς υπάρχουν περιπτώσεις που αξιοποιήθηκαν και αξιοποιούνται όχι για τα συμφέροντα των εργαζομένων. Αυτό όμως είναι ζήτημα των εργαζομένων να το λύσουν στις Γενικές Συνελεύσεις των Σωματείων τους και στις εκλογές. Επικαλούνται τη συμπεριφορά ορισμένων συνδικαλιστών του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, δικών τους παιδιών, και στηρίγματα αντιλαϊκών εξουσιών για να βάλουν στο γύψο τη συνδικαλιστική δράση.

            Υπενθυμίζουμε ότι το ταμείο εργατικών στελεχών (εργατοπατέρων) δημιούργημα των αστικών κομμάτων ήταν για να εξαγοράζουν και να έχουν στο χέρι μια σειρά συνδικαλιστές που έμπαιναν εμπόδιο στην ανάπτυξη των αγώνων των εργαζομένων.

            Το ταξικό εργατικό κίνημα πολέμησε σταθερά αυτό το ταμείο μέχρι την κατάργησή του. Στον καθρέφτη τους να κοιτάξουν και θα βρουν αυτούς που ψάχνουν. 

Δεν είμαστε όλοι ίδιοι.

            Καλούμε τους εργαζόμενους να ορθώσουν ασπίδα προστασίας της συνδικαλιστικής δράσης και των κοινωνικών αγώνων. Να απαιτήσουμε τη διεύρυνση των συνδικαλιστικών ελευθεριών.

            ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ. 

ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 27 ΝΟΕΜΒΡΗ Να νεκρώσουν τα πάντα, να μην ανοίξει ούτε ένα σχολείο! ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Η αντιλαϊκή επίθεση δυναμώνει καθημερινά. Στη καταιγίδα των μέτρων που πάρθηκαν όλα τα προηγούμενα χρόνια (διαθεσιμότητες-απολύσεις συναδέλφων μας, τσάκισμα μισθών και συντάξεων, χαράτσια κ.α.) έρχονται να προστεθούν και νέα.

Ετοιμάζουν νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό. Επιχειρούν να γκρεμίσουν ότι απέμεινε όρθιο από τον κοινωνικό χαρακτήρα της ασφάλισης. Με βασικό όχημα την ενοποίηση των Ταμείων και τις λεγόμενες αναλογιστικές μελέτες η κυβέρνηση επιχειρεί να τσακίσει όλα τα εναπομείναντα δικαιώματα σε Ασφάλιση, Υγεία, Πρόνοια. Η σύνταξη (κύρια και επικουρική), το εφάπαξ θα εξαρτάται από τα έσοδα του Ταμείου την ίδια ώρα που κυβέρνηση και εργοδοσία αποσύρονται σταδιακά από τη χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφάλισης. Από 1-1-2015 καθιερώνεται η βασική σύνταξη των 360 ευρώ. Αυτή θα «εγγυάται» το κράτος. Με δηλώσεις του διοικητή του ΙΚΑ Ρ. Σπυρόπουλου ο αριθμός των ενσήμων που έχει ο ασφαλισμένος κάθε χρόνο θα καθορίζει το τι υγειονομική περίθαλψη θα έχει. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι χιλιάδες άνεργοι, ανασφάλιστοι, ημιαπασχολούμενοι και πολλοί ακόμη, ουσιαστικά δεν θα έχουν καμία απολύτως πρόσβαση στο ήδη υποβαθμισμένο σύστημα υγείας.

27η Νοέμβρη: Όλοι και όλες στη Γενική Απεργία! Όλα τα σχολεία συνεχίζουμε στο δρόμο του αγώνα

Καλούμε τους συναδέλφους να νεκρώσουν τα σχολεία, τους μαθητές και τους γονείς να συγκροτήσουν μπλοκ από κάθε γωνιά του Νομού και μαζί με την εργατική τάξη που ματώνει στην κρίση και στην ανάπτυξη, που ματώνει στην ειρήνη ενώ την ετοιμάζουν τον πόλεμο και για ακόμη μεγαλύτερη σφαγή, να αγωνιστούμε για ένα σχολείο και μια ζωή ανάλογη των σύγχρονων αναγκών μας. Την ώρα που η κυβέρνηση εισηγείται τη τζάμπα εθελοντική εργασία για την κάλυψη των κενών στα σχολεία όταν χιλιάδες εκπαιδευτικοί είναι άνεργοι, την ώρα που μαθητές λιμοκτονούν, την ώρα που θυσιάζονται ο αντισεισμικός έλεγχος και η ασφάλεια των μαθητών μαζί με το σχεδιασμό νέων υποδομών, λίστες κερδών, εξαγωγές κεφαλαίων, αμύθητες περιουσίες και σκανδαλώδεις ζωές των καπιταλιστών είναι δίπλα μας. Οι μεγαλοεπιχειρηματίες, οι κεφαλαιοκράτες, αρπάζουν τη μόρφωση και το ψωμί από το λαό. Τα φάρμακα, οι ιατρικές εξετάσεις, η υγεία μας εμπορευματοποιούνται για να γίνουν κότερα, χλιδάτη ζωή για την πολύ μικρή μειοψηφία των δισεκατομμυριούχων Ελλήνων και ξένων Κροίσων. Ετοιμάζουν νέα μισθολογική σφαγή, χτύπημα στο ασφαλιστικό. Ο μόνιμος πόλεμος της ΕΕ, των μονοπωλίων, του κράτους και του πολιτικού τους προσωπικού δεν έχει τέλος.

Οι εργαζόμενοι οφείλουν να σηκώσουν τη δικιά τους σημαία, της ταξικής πάλης για την κοινωνικοποίηση του πλούτου, που μπορεί να απελευθερώσει τους λαούς και να ζήσουν ειρηνικά.

Έχουμε τη δύναμη να τους ανατρέψουμε. Εκατοντάδες χιλιάδες συγκεντρωθήκαμε στην Αθήνα με το ταξικό κίνημα την 1η του Νοέμβρη. Πάνω από χίλια σωματεία συμμετείχαν στο μεγαλειώδες αυτό συλλαλητήριο. Συνεχίζουμε. Προχωράμε με σταθερά βήματα στην ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος.

«Πάρτε υπερωρίες, κάντε περικοπές ωρών διδασκαλίας, διδάξτε ότι μπορείτε»!!! Συναγερμός και απάντηση στο νέο χτύπημα των μορφωτικών δικαιωμάτων.

Καταγγέλλουμε την τρομοκρατική επίκληση (- ερμηνεία) από το Υπουργείο Παιδείας παλαιότερων εγκυκλίων, σύμφωνα με τις οποίες αφού εξαντληθούν οι πρώτες και οι δεύτερες αναθέσεις ο εκπαιδευτικός υποχρεούται να διδάξει όποιο μάθημα μπορεί, ανεξάρτητα αν το έχει ή όχι ανάθεση!!! Δηλαδή, επιβάλλουν ο κάθε συνάδελφος να διδάσκει τα πάντα. Αυτό είναι ένα ακόμη βήμα στην πολιτική της ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων και χτυπήματος των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών. Αφού έχουν αφήσει τα κενά ακόμη και σε πανελλαδικά εξεταζόμενα μαθήματα «να ζουν και να βασιλεύουν», ρίχνουν το μπαλάκι στους εκπαιδευτικούς και τους Συλλόγους Διδασκόντων απαιτώντας τα κενά να «κουκουλωθούν». Επιβάλλουν υπερωρίες, νέες διασταλτικές ερμηνείες στις αναθέσεις, περικοπές ωρών κοκ προκειμένου να φανεί ότι όλα λειτουργούν ρολόι. Με τον αυταρχισμό και τη φοβέρα, ρίχνοντας στον καιάδα κάθε έννοια παιδαγωγικής, φορτώνουν στις πλάτες μας την πολιτική των ελάχιστων προσλήψεων, δηλαδή τα 1000 περίπου κενά που υπάρχουν στα Γυμνάσια, τα Λύκεια και τα ΕΠΑΛ της χώρας, δυο και πλέον μήνες μετά την έναρξη του σχολικού έτους. Αυτή είναι η γραμμή της ΕΕ, κομμάτι της στρατηγικής του ευρωμονόδρομου, ώστε να πατήσει η εισβολή των προγραμμάτων κοινωφελούς εργασίας, οι δήθεν εθελοντές και η επιχειρηματική δράση.

Σε όλα τα παραπάνω όχι μόνο δεν υπάρχει αντίδραση από τους σχολικούς συμβούλους αλλά αντίθετα σε ορισμένες περιπτώσεις υπάρχει και ενεργός συνδρομή. Οι εκπαιδευτικοί θα αξιολογούνται και για την ευπείθειά τους και την ευελιξία τους και για τα αποτελέσματα στις εξετάσεις. Άλλωστε, με αυτό «κουμπώνουν οι διαθεματικές προσεγγίσεις και όσα άλλα ευαγγελίζονται η ΕΕ, το πολιτικό – συνδικαλιστικό προσωπικό και οι κονδυλοφόροι που υπερασπίζονται το νέο σχολείο. Δίπλα στον «εθελοντισμό» και την άμισθη ή κακοπληρωμένη εργασία ο γυμναστής πχ θα μπορεί να κάνει μαθηματικά μέσα από την ενόργανη κοκ.

Το ΔΣ της ΕΛΜΕ Καβάλας καλεί τους εκπαιδευτικούς να μην δεχθούν από μόνοι τους υπερωρίες. Καλεί τους Συλλόγους Διδασκόντων και τους Διευθυντές Σχολείων να μην αναλάβουν την ευθύνη να αναθέσουν υπερωρίες και να «τσακίσουν» τις αναθέσεις μαθημάτων. Καμία συναίνεση σε νέα αύξηση του ωραρίου και στην αντιεκπαιδευτική επέλαση. Καμία συνενοχή σε βάρος των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών. Εδώ και τώρα να καλυφθούν τα κενά με μόνιμους διορισμούς.